Saturday, September 18, 2010

شبهای پنج شنبه




در فرو خفتن من...در سراسیمگی نفرت آلود...
دستهایت فیروزه اندود اند...
مرا مسح کردی...

وبر لبهایم مهری سفید فام زدی...
ای در قلب من جایت ؛
از دهر می خواهم که ما را در باغ فیروزه ای شبهای پنج شنبه؛
در کـَـشِ آتش، به خود بسپارد و بس..........


                                                                     امیر بهادر طاهری
                                                                          یکشنبه
                                                                        1388/12/8
                                                                        2010 /2/28
                                                                            21:18
                                                                                              

1 comment:

  1. یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم
    دولت صحبت آن مونس جان ما را بس

    ReplyDelete